Historie 1941 – 1950

Tot 100 jaar: Historisch overzicht 9 september 1941 – 1950

5 september 1941: Onthulling grafmonument op Rusthof voor in de oorlog gesneuvelde militairen.

26 december 1941: Kerstconcert m.m.v.: Corry Bijster, sopraan
Simon C.Jansen, orgel
De kerk was niet verwarmd. Het was bitter koud en het sneeuwde de hele dag,
maar ondanks alle negatieve geluiden was de kerk stampvol en moesten zelfs extra
stoelen worden aangedragen.
Op 26 maart 1942 overleed te Zutphen Reinier Koerselman, de eerste en ere-
voorzitter van het koor. Daar voorzitter Benders toen reeds ziek was, sprak
Gerrit Van den Burg namens het AMK en als vriend bij de begrafenis.
“Hij was een beminnelijke figuur, gesierd met een kostelijke gave van de humor,
een slagvaardige praeses, een man met een heldere kijk op de practische dingen”, aldus de Amersfoortse dirigent.
In zijn periode bleek hij een trouw vriend van het AMK. Hij was een mens met een nobel hart, met een zonnige en bezielde natuur begiftigd, zijn hulpvaardigheid en vriendelijkheid waren in de Nederlandse zangerskring alom bekend -hij was van 1917 af bibliothecaris van het KNZV- en niets was hem teveel als hij anderen kon helpen. Hij was dan ook de geestelijke vader van het koor, een man volledig op de hoogte van het wel, maar vooral ook van het wee van de AMK-gezinnen.
1942-1945: Het is oorlog maar het AMK zingt door. Zij die ziek zijn en zij die van de buitenwereld zijn afgesloten hebben onze steun nodig. Daarom geen concerten waar men tegen betaling toegang heeft, maar wel besloten concerten, zoals in Zon en Schild, St.Elisabeth Ziekenhuis, enz.
De repetities gingen door zolang het repetitielokaal verwarmd kon blijven.
10 augustus 1944 overlijdt na een langdurige ziekte voorzitter G.H. Benders.
Van 1937 af tevens secretaris van het Verbond. Het voltallige koor volgde van het sterfhuis af tot de begraafplaats Rusthof de baar.
Aan de groeve zong het koor het Requiem van Nic. Hazendonk.
“Ik heb hem feitelijk niet anders gekend dan in moeilijke tijden, dus op zijn best”, schreef de Verbondsvoorzitter T.H. Koemans. “Zonder ophef, met beleid en vaste hand, met onverdroten ijver en onblusbaar optimisme bleef hij aan de arbeid, die altijd gericht was op het doel, de vriendschap tussen de zangers aan te kweken. Hoe snakte hij naar de tijd dat onze verenigingen weer over voldoende krachten kunnen beschikken om hun cultureel werk voort te zetten. Hij heeft die tijd niet mogen beleven.”
Uit het vele dat Benders heeft geschreven, komen wij dit citaat uit 1932 tegen:
“Mogen zij, die na ons geroepen worden, het verenigingsschip te besturen, zich doordrongen voelen van de taak, waarvoor zij zich dan gesteld zien, voort te bouwen op het mooie beginsel, dat steeds naar voren komt in onze vereniging, vriendschap aankweken onder de leden en propaganda maken voor de koorzang.
Want in welke richting het muziek-horen zich ook beweegt, het zelf beoefenen in welke vorm dan ook, zij het nog zo bescheiden, dient steeds te worden aangemoedigd. En daarvoor is de koorzang zo bij uitstek geschikt.”
26 juli 1945. Het eerste concert na de oorlog dat het AMK in de St. Joriskerk gaf.
De opbrengst van deze uitvoering was bestemd voor de nabestaanden van hen die gevallen waren voor de bevrijding van ons land.
Het koor zong: Psalm 126 van G. Legrenzi en het Requiem van L. Cherubini.
Het parool vond het “een ware weldaad, na de wereldse klanken van het zogenaamde bevrijdingsconcert weer naar echte gewijde muziek in de heerlijke en accoustisch zo gevoelige ruimte van de St. Joriskerk te kunnen luisteren, naar muziek die daar thuishoort.”
September 1945: P.S. Sonius wordt de nieuwe voorzitter.
Secretaris blijft W. Uitzinger en tot 2e voorzitter wordt benoemd J.Eppinga.
Het ‘fonds bijzondere noden leden AMK’ dat in de afgelopen jaren was gesticht, bleek prachtig werk verricht te hebben. Dit fonds bleef aanvankelijk voortbestaan om waar nodig te kunnen helpen, maar is op 18 april 1947 opgeheven.
3 mei 1946 Herdenking der gevallenen op het O.L. Vrouwenkerkhof.
Het AMK zong o.l.v. Gerrit van den Burg: Requiem (Nic.Hazendonk) en ‘t Geuzenvendel op den thuismarsch (Fred J.Roeske). De jaarlijkse 4-mei-tochten, die tot 1958 op het Rusthof met zang werden besloten, werden steeds door het AMK verzorgd.
19 februari 1947. Feestconcert bij de geboorte van Prinses Marijke.
Het was die dag erg koud. Desondanks was de St.Joriskerk goed bezet.
Uit de toespraak van burgemeester H.Molendijk: “Daarom was het zo goed van het mannenkoor, dat het ons vanavond innerlijk wilde warmen aan ‘n stuk gemeenschappelijk cultuurbezit: het Nederlandsche lièd.”
Juli 1947. Veertig jaar AMK. Vele vlaggen in de stad gaven dit jubileum extra fleur. Er was een ere-comité samengesteld. Het koor herdacht op 4 juli de overleden koorleden terwijl op 5 juli ‘s morgens eerst een reünie in het receptielokaal werd gehouden. Van 10.00 tot 12.00 uur werd het carillon van de O.L.Vrouwentoren bespeeld en om 13.45 uur vertrok het koor mêt begeleiding van de R.K.Muziekvereniging Wilskracht en de Politieharmonie naar de Int. School voor Wijsbegeerte waar om 15.00 uur de receptie begon. Vele, vele sprekers vertelden ieder op eigen wijze: De plaats van het AMK in Amersfoort is een belangrijke plaats en dit is terecht.
In de gangen en de kamers stonden prachtige bloemstukken “mannetje-aan-mannetje”.
De bloemen gingen na afloop behalve naar de zieke leden of de zieke dames van de leden naar zieken in Amersfoort.
Op 7 juli een feestconcert in de muziektent van Amicitia. Plotseling verschenen Hosanna, De Postharmonie, H.J. Hegeraath, Excelsior en Juliana.
Met Wilskracht speelden zij gezamenlijk o.l.v. Ferd. de Goey: “De Officer of the day.” De heer van de Linde bood een bloemenmand aan.
9-10-11 juli in Amicitia de AMK-revue, geschreven en gecomponeerd door Henk Driessen. De decors waren vervaardigd door C.J. Snoey en Bosch.
“Het 40-jarig bestaan was een unieke gelegenheid wederwaardigheden, van de voorbije jaren, vast te leggen in een revue. De revue is een groot succes geworden.” Drie avonden was de zaal uitverkocht.
12 juli: Autotocht met onbekende bestemming. Het was reeds ver na middernacht toen de reis naar Amersfoort weer werd aanvaard.
16 juli: Opvoering kinder-operette “De kinderen in een Jan Plezier trokken juichend door de stad.”
9 november 1949. Kerstfeestviering voor de ‘jongens overzee’ in de Markthal.
Niwin legde de viering op de band vast “Daar was allereerst het AMK dat er geen twijfel over liet bestaan of de jongens in Indië zullen straks genieten van hun zang.”       -Amersfoortsche Courant-
Juni 1950: Gezamenlijk kersen eten in Tiel, daarna in Arnhem koffiedrinken en vervolgens over Apeldoorn terug. Toen waren er nogal volop kersen(!).
September 1950: Voorlopig monument onthuld in het concentratiekamp Amersfoort. Het was koud en guur op de Leuderheide. “Een uitstekend mannenkoor” vond de Tijd.

 

Speak Your Mind

*